มีคนบอกว่า ช่วงเวลาที่ผ่านมา ชีวิตเราดูไม่ปกติสุขยังไงก็ไม่รู้

มันก็คงจะจริงอ่านะ ถึงเวลาที่จะจัดการกับตัวเองอย่างจริงๆ จังๆ สักที

 

ตารางสอบ
LL455 - International Tax Law --> ไม่รู้เรื่องเลย T-T

30/05/2007
10:00
 
LL461 - UN Law --> เวิร์คสุดแล้ว
04/06/2007
10:00
 
LL423 - PIL Theory and Practice --> แค่อ่านยังงงเลยเอ้า 
11/06/2007
10:00
 

ส่ง Dissertation - International Economic Law --> อะไรนะ อะไรนะ กรี๊ดๆๆๆ

23/08/2007

 

โอเคล่ะครับ ต่อไปนี้ผมจะอ่านหนังสือวันละ 8-10 ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ เริ่มต้นจาก

1) การนอนให้เป็นปกติ

2) เลิกแชตนรก (ทำไมทำไม่ได้ซะที!!)

3) ไปห้องสมุด LSE หรือ King's

 

ข้อเสียของวาว คือวาวอยู่คนเดียวไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ

ปีที่แล้วมี Dave กับ Gavin อยู่เป็นเพื่อน คอยลากให้มาอ่านหนังสือตอน 9 โมงเช้า ถึงสองทุ่มได้ทุกวัน

ปีนี้จะมีใครขยันกับเรามั้ย?? มีมั้ย?? ประกาศรับสมัครเพื่อนไปห้องสมุด .....

 

ป.ล. คิดถึง Dave กับ Gavin จัง T-T (เพิ่งเจอกันเมื่ออาทิตย์ก่อน)

Today I actually realise the importance of EQ

You can think of your aim and all the methods needed to reach your solution...

But that would be useless if you don't do it ...

 

Being able to control your emotion means that you can actualise your aim through the methods your brain can think of...

Not being able to control it means that you will suffer twice as much as not knowing the solution at all

You know what to do, you know you are capable of doing it without any hardship if you free your mind

But you just can't ...

You let your emotion grow stronger and stronger ...

so much that it dominates the way you act, the way you speak, the way you don't act as well as the way you don't speak...

 

Sometimes it's just a matter of seconds that change your life

You let something go without realising it and cannot take it back anymore

At the same time, you are lingering with something just because it's so hard to free your mind and let go

Someone said to me, 'It's never too late to start a happy ending'

Again, instead of a happy ending, it might just be the start of all chaos.....

 

It's hard enough to predict the future - to know what would happen if I do this and that...

But it's harder.....when you know it

But you just can't force yourself to do what is right

ตอนอายุ 19 ฉันเคยถามเพื่อนคนหนึ่ง ที่เคยคบกับแฟนมาได้สามปีกว่าว่า

"ความรักที่แท้จริง คืออะไร"

เขาแอบหัวเราะและบอกกับฉันว่า

"มาถามเราทำไม อยากรู้ว่าความรักคืออะไร ไปถามคุณตาคุณยายอายุ 70 ที่เดินจูงมือกันอยู่ในสวนสาธารณะไป"

คำตอบนี้ฉันยังจำจบขึ้นใจมาจนถึงทุกวันนี้

 

วินทร์ เลียววาริณ เคยอ้างว่า ความรักแบบหลงใหลที่แท้จริงแล้วมีอายุเพียงไม่เกิน 2 ปี หลังจากนั้น ความรักก็จะหดหายไปเรื่อยๆ เหลือไว้เพียงความผูกพัน ความรู้สึกดีๆ ที่ทำให้คนสองคนอยู่ด้วยกันได้

....หรือว่าสิ่งนี้แหละก็คือความรักที่แท้จริง?

ความรักที่ปราศจากความหลงใดๆ ไม่ว่าจะในรูปโฉม ความงาม ความสามารถ หรือแม้กระทั่ง ความดี...

ความรักที่ปราศจากสิ่งล่อใจที่มีแรงดึงดูดมหาศาล ที่เรียกว่า ความสุข

หรือว่าความรัก คือสิ่งที่ทำให้คนสองคนอยู่ด้วยกัน แม้จะมีความทุกข์บ้าง แต่ก็ยอมที่จะอยู่ด้วยกัน...

ความรักคือการที่คนสองคนอยู่ด้วยกัน ทะเลาะกัน แต่พร้อมที่จะกลับมาให้อภัยกัน ได้ทุกเมื่อ...

อย่างนั้นน่ะหรือ...??

 

ถ้าอย่างนั้น

...ถ้าจะต้องได้มาทุกอย่างที่ตัวเองต้องการ มันคงจะไม่ใช่ความรักสินะ?

เพราะมันก็เป็นเพียงแค่ "ความต้องการ"

 

น่าแปลก ที่เขียนบทความเรื่องเกี่ยวกับความรักมามากมายขนาดนี้แล้ว เรายังไม่สามารถจะนิยามความหมายของสิ่งที่เขียนได้เลยแม้เพียงสักนิด

Life without 'Dear Diary' gives you more flexibility. It allows you to follow your heart - go whatever you want and do wherever you feel like. But without scrutiny, you have never looked back in your life. You let it pass. It's gone. It becomes only the past - and you only look forward to the future. Experiences are only in your memory. You never dig them up and look at them carefully. You never have a chance to review yourself - see if what you have done is right or wrong.

 

A mistake. Everyone can make a mistake. Two similar mistakes? Three??

They could be let go unnoticable.

Would I want that?

 

Certainly not.

 

Back with the diary - that's what I intend to do. At least, being repeated with the same old bad experiences could teach me something.

Only the most stupid person knows what he is doing is wrong and still keeps on doing it knowing that the consequences is nothing but wrong.